Acerca de

A miña foto
etikas@etikas.org, 670 90 17 21
Étikas é un proxecto inspirado polo bo facer, pola ilusión e tesón de todas esas organizacións e persoas que traballan para mellorar o seu entorno, a súa sociedade e as súas vidas dende os frontes da ecoloxía, medio ambiente, feminismo, igualdade, cultura, dereitos, inserción, integración, economía, educación, transformación social, sostibilidade, construcción, consumo, sanidade, laboral, xustiza, tecnoloxía, ... En Étikas queremos, dende o eido económico e organizativo, aportar os coñecementos e a experiencia en materia fiscal, mercantil, laboral e da xestión para axudar a todos eses axentes, organizacións e empresas a percorrer o seu camiño. Con este blogue, pretendemos mastigar e simplificar a información económica que en moitas ocasións tan complicada resulta de comprender.

19.9.18

A insoportable burocracia de ser “autónomo” - Capítulo II


¿Segues coa idea de ser traballadora por conta propia? Adiante! Vexamos como lidar coa Facenda pública.

Comecemos por desmontar o falso mito dos 3000€. Esa idea de que se facturas menos de tres mil euros non tes que declarar a Facenda. É totalmente falsa. Calquera actividade económica, salvo moi concretas exencións, supón pagar impostos; dende o primeiro céntimo.
Esta falsa información nace por causa dunha declaración de IVE chamada “Declaración anual de operacións con terceiras persoas” (impreso 347). Esta declaración non implica pagar impostos, mais supón para Facenda unha valiosa fonte de información, polo que é obrigatorio facela para aquelas entidades e autónomas que teñan que presentar declaracións de IVE. A devandita declaración implica, para as entidades e autónomas, entre outras cousas, facer un listado das provedoras/clientas ás que lles compraron/venderon ao longo do ano por unha contía total superior a 3.005,06€ (IVE incluído). Tal e como está a burocracia fiscal para entidades non consideradas grandes empresas, todas as súas clientas/provedoras que non cheguen a esa cifra non figurarán na declaración, o que implica que para Facenda será moi difícil ter información destas últimas.

Sen embargo, se os teus ingresos están suxeitos a retención, entón Facenda terá información sobre ti dende o primeiro euro que factures.
¿Que significa “ingresos suxeitos a retención”? Noutro artigo explicaremos máis polo miúdo este concepto.

O primeiro paso en Facenda é “darse de alta”. A expresión correcta é “presentar a Alta Censal” (para o cal existen o impreso 036 e o impreso 037). Tamén é coñecido o trámite coa expresión de “alta no IAE”. Mais iso xa non é correcto, xa que as empresas obrigadas a darse de alta no IAE son as que facturan máis dun millón de euros. Sen embargo, na alta censal si que se usan os epígrafes do IAE para catalogar as decenas de actividades económicas que Facenda contempla.

Ambos os dous impresos son extremadamente complicados e enredosos, escritos nunha xerga estraña case exoplanetaria: que epígrafe escoller, que é estimación directa, obxectiva, réxime simplificado, xeral, módulos, pago fraccionado, artigos de leis que nunca leremos,...? Verémonos nun mar de dúbidas. Podemos acudir ao departamento de Censos das oficinas da Axencia Tributaria na procura de asistencia. Non teñas reparo en preguntar e preguntar, en pedir axuda, incluso en solicitar que a funcionaria cubra o impreso en todas os apartados que che sexan incomprensibles. É deber das funcionarias informar ás cidadás, neste caso contribuíntes, sobre aquelas materias que teñan o dereito a coñecer e facilitarlles o exercicio dos seus dereitos e o cumprimento das súas obrigas, e ademais deben facelo sempre con atención e respecto.

Nesta primeira fase de facer a Alta Censal, estamos a comunicar a Facenda que iniciamos unha actividade económica (xa sexa como empresarias ou como profesionais) dende una data determinada. Comunicámoslle: nome, NIF, enderezo fiscal, se temos un local para a actividade ou non e as características deste, ... e as obrigas que asumimos nos impostos do IRPF (Imposto da Renda das Persoas Físicas) e IVE.

Esta Alta Censal é obrigatoria para poder presentar as declaracións correspondentes a Facenda. E ten que ser anterior no tempo a esas declaracións. A presentación de declaracións de IVE e/ou IRPF sen a presentación previa da Alta Censal é unha infracción tributaria que pode ser sancionada.


[Continuará]

Artigo publicado en “Revirada revista feminista” http://reviradafeminista.com/

6.1.17

A insoportable burocracia de ser “autónomo” - Capítulo I

Xa para comezar non gosto nadiña do termo “autónomo”. Pola incorrección, posto que en realidade é unha abreviación do nome dun réxime da seguridade social (réxime especial de traballadores autónomos). E pola dificultade de feminizar a parola sen que esvaeza lixeiramente o senso: “eu son autónoma”. Prefiro, e é máis axustado á realidade, a expresión de traballadora por conta propia: “traballo pola miña conta”.

E unha vez definidas, comeza a quebradura de cabeza de pescudar en que sarillo nos estamos a meter.
Para comezar debemos ter claro con quen temos obrigas e por que.
Das múltiples administracións do estado español, temos dúas que nos afectan a todas e que son as que máis medo dan:
-Seguridade Social
-Facenda

A Seguridade Social é a que se encarga de recadar cartos para o pago da sanidade, pensións, prestacións de desemprego, invalidez, ... E faino mediante as nosas cotizacións. Se traballas para unha empresa (es traballadora por conta allea), verás que todos os meses deducen da túa nómina tres porcentaxes sobre o salario por conceptos da seguridade social. Se es traballadora por conta propia e dada de alta na Seguridade Social tes que pagar do teu peto mensualmente como mínimo a nada desprezable contía de 264,44€.

A coñecida como Facenda é en realidade o Ministerio de Economía e Facenda a través do seu órgano da Axencia Tributaria. Encárgase de recadar os nosos diñeiros a través dos Impostos e outros tributos para sufragar os gastos do estado: educación, infraestruturas, salarios dos empregados públicos, defensa, casa real, ... Pero esa é outra historia que contaremos outro día.
Se es traballadora por conta allea atopas na nómina un cuarto concepto que resta do salario que é a retención do IRPF. Se traballas pola túa conta ou ben terás retencións nas túas facturas ou terás que facer pagos cada trimestre como anticipo do IRPF.
Por aclarar, o IRPF é o Imposto da Renda das Persoas Físicas; ese que que se materializa cada ano coa nosa Declaración da renda.
E entre todas, independentemente dos nosos recursos económicos, contribuímos a pagar o IVE simplemente polo feito de consumir, de comprar e vender cousas ou servizos.

Outra cuestión a ter en conta é a interconexión entre estas dúas administracións que é NINGUNHA.
Para darnos de alta na Seguridade Social un dos requisitos formais que nos piden é estar de alta en Facenda. Pero a Facenda non lle incumbe o mais mínimo a nosa situación coa Seguridade Social.

No momento en que comezamos a facer transaccións económicas aínda que sexa por 1€ teremos obrigas con Facenda. Mais non por iso teremos que estar de alta na Seguridade Social.

Lei Xeral de Seguridade Social di que estará obrigado a darse de alta na seguridade social aquela persoa que “realiza de xeito habitual, persoal e directo unha actividade económica a título lucrativo”.
O concepto de habitualidade é clave. Pero a lei non concreta os criterios para definir ese concepto.
Por iso temos as interpretacións que as xuízas fan das leis coas súas sentenzas (xurisprudencia). Así que remontándonos ao ano 1997 temos unha Sentenza da Sala do Social do Tribunal Supremo que establece que para que exista frecuencia ou continuidade na actividade empresarial ou profesional os beneficios teñen que superar o Salario Mínimo Interprofesional. A partires de aí podemos atopar moitas outras sentenzas na mesma liña.

Conclusión: Non temos obriga de darnos de alta na Seguridade Social se non temos unha actividade habitual, continuada ou estable (por exemplo que nos demos de alta e baixa en Facenda de xeito intermitente ou non continuada no ano) e os nosos beneficios non superen o Salario Mínimo Interprofesional (9.080,40€/ano para 2015).

Ollo, que isto non exime de que a algunha funcionaria se lle ocorra decidir que si que estabamos obrigadas a darnos de alta na Seguridade Social, e por conseguinte nos solicite pagar as cotas de autónomos supostamente atrasadas coas súas sancións correspondentes. Iso, polo que veño de explicar, pódese recorrer e gañar. Pero o susto do corpo non nolo quitan.

[Continuará]


Artigo publicado en “Revirada revista feminista” http://reviradafeminista.com/